Volg per e-mail via Google FeedBurner

maandag, augustus 29, 2005

Lingetocht komt uit bij Ankeveen

Kanotocht Ankerveense plassen 1 augustus 2004

Op 1 augustus stond er een toertocht over de Linge op het programma met Els als toerleider. Els was echter verhinderd, en na een oproep voor een vervanger nam Ad Tourné het van haar over. Van Geldermalsen naar Asperen was het plan, ongeveer 20 km met een lichte stroom mee over de meanderende Linge. Maar dat pakte anders uit.

Rijden we wel goed Jan Tjalling? Bij Abcoude waren we te ver en moesten we terug. Via Vreeland kwamen we uit bij onze opstapplaats net onder Nederhorst den Berg. Pardon? Het zou toch de Linge worden?

Misschien lag het aan de vakantietijd, maar uiteindelijk had alleen Jan Tjalling zich voor de Lingetocht aangemeld. Omdat Ad geen auto heeft konden we dus niet naar het eindpunt rijden. Het vooruitzicht om het traject te halveren en dan weer terug te varen naar Geldermalsen sprak ons beiden niet zo aan. Dus bedachten we bij ons vertrek van het clubhuis een alternatief: het moest de Ankeveense plassen worden. Het weer zou zonnig en warm worden en we hadden er zin in.

We legden onze kano’s bij Overmeer in het meest zuidwestelijke puntje van de Spiegelplas. Eerst staken we de zuidkant van de plas over met hier en daar wat zeilboten, maar lang niet zo druk als op Loosdrecht. Bij het gemaaltje op de kop van het Bergse Pad hielden we een eerste pauze en konden we overdragen naar de Ankeveense plassen. Die bestaan uit langgerekte uitgeveende watergangen met legakkers en eilandjes en hier en daar wat grotere open stukken water. Een soort grote uitvoering van de Trekgaten bij Maarsseveen. Een prachtig gebied om zonder een strakke routeplanning zigzaggend te doorkruisen. Opvallend was het heldere water en de enorme velden met waterlelies, die soms hele stukken onbevaarbaar maakten.

Eerst slingerden we door het smalle zuidelijke deel om na een overdracht over het Bergse Pad in de grotere middelste plas te komen. Die wordt weer door een kade gescheiden van het meest noordelijke deel. Op borden hadden we gelezen dat die bovenste plas niet toegankelijk was en we konden de verleiding weerstaan om de kano’s over de tweede kade te trekken. Het maakte niet uit. Lekker loom peddelen in de zon, af en toe dobberen om te kijken naar de enorme velden waterplanten onder ons en genoeg tijd om te kletsen. Behalve een gezin in rubber kano’s kwamen we geen mens tegen. Wat kan je in de Randstad toch ver van de bewoonde wereld zijn.

Uiteindelijk kwamen we via het gemaaltje weer terug in de Spiegelplas. Daar was het inmiddels flink drukker geworden. We besloten achter de langgerekte eilandjes te varen. Die bieden een beschutte vaarroute langs de zuidoostoever van de plas met een paar strandjes. Lekker voor een flinke pauze, dachten we. Maar dat hadden al die andere boten en bootjes ook bedacht: een echte zondagmiddagkermis aan het water. Gelukkig vonden we nog een klein rommelig open plekje voor onszelf om aan te leggen. Het kampvuur van de vorige bezoekers smeulde nog na. Maar dat kon Jan Tjalling niet beletten om herinneringen op te halen aan verre reizen en te dromen over een zeiljacht van wel 25 meter, dat hij ooit te koop had gezien in Australië.

Na de laatste eilandjes waren we al weer vlak bij Overmeer en tegen 16.00 uur trokken we bij het bruggetje onze kano’s de kant weer op. Een mooie tocht, heel relaxed en gezellig. En de Linge? Die blijft gewoon staan voor een volgende keer .

Geen opmerkingen: